บทที่ 39 งาน

ดวงตาที่แดงก่ำของพันดาวจ้องมองโถอัฐิที่มาลินีโยนขึ้นไปบนฟ้า เธอพยายามจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นไปรับ แต่กลับถูกลูกน้องของอีกฝ่ายเหยียบแผ่นหลังเอาไว้จนแน่น ทำให้เธอขยับไปไหนไม่ได้

เพล้ง!

มาลินีออกแรงขว้างลงมาอย่างแรง โถใบนั้นแตกกระจายทันทีที่กระทบพื้น ผงสีขาวโปรยปรายลงสู่พื้นราวกับดวงดาวนับล้านดวงที่ร่วงห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ